Darius hoort nergens echt bij. Als Halve Iraniër is hij geen echte Amerikaan, maar over zijn moederland Iran weet hij ook bijzonder weinig. Wanneer hij met zijn ouders en zusje naar Iran reist om zijn familie te bezoeken, voelt hij dit sterker dan ooit.

Darius de Halve Iraniër

Het gaat niet lekker met Darius. Hij wordt op school gepest, heeft geen vrienden en is een teleurstelling voor zijn vader. Daarnaast heeft hij een Perzische roots – zijn moeder komt uit Iran -, waardoor hij op school het gevoel heeft dat hij er niet bij hoort. Hij voelt zich altijd anders dan anderen en probeert zijn dagen op school door te komen zonder de irritante Trent Bolger tegen te komen.

Het gevoel een buitenstaander te zijn

Darius kan zichzelf geen echte Iraniër noemen. Hij is nog nooit in Iran geweest en ziet zijn baboe en mamoe (zijn grootouders) alleen via videobellen. De enige Iraanse genen die hij voor zijn gevoel volledig heeft meegekregen van zijn moeder zijn de theeliefhebber-genen. Darius houdt van thee.

Dan reist Darius met zijn ouders en zusje Laleh naar Iran. Zijn baboe heeft een hersentumor en ze bezoeken de familie nu het nog kan. Darius vindt het lastig. Ook hier heeft hij weer het gevoel dat hij er niet bij hoort. Dit komt voor een deel doordat hij het Farsi, de taal die zijn grootouders spreken, niet beheerst. Maar er is meer. Zijn uiterlijk wijkt af, hij zet zijn thee anders dan zijn grootvader en hij worstelt met zijn mentale gezondheid.

Het gaat niet oké

Darius is depressief en neemt hier medicijnen voor. Hier is in Iran weinig begrip voor. Hoewel zijn moeder hem hier al voor had gewaarschuwd, valt het hem toch zwaar. Het voelt voor hem alsof hij zijn familie teleurstelt, alsof hij buiten de groep valt en er niemand op hem zit te wachten. Maar dat verandert als hij Sohrab ontmoet. Hij stelt Darius vragen, luistert goed en oordeelt niet.

Vriendschap met ruimte voor kwetsbaarheid

Hoewel Darius eerst ook jaloezie voelt omdat Sohrab zijn baboe en mamoe veel beter kent, ontstaat er snel een hechte vriendschap. Ze voetballen samen en Sohrab gaat mee als de familie uitstapjes maakt naar belangrijke plekken voor de Iraniërs. Doordat Sohrab niet oordeelt en Darius vragen stelt, voelt Darius zich steeds meer op zijn gemak. Hij durft zich kwetsbaarder op te stellen en ze praten samen over de dingen waar ze mee zitten. Het blijkt dat ze meer overeenkomsten hebben dan Darius dacht.

Waardevolle inzichten

Zijn verblijf in Iran is niet makkelijk, omdat hij erg worstelt met zijn positie binnen de familie, maar ook door de ziekte van zijn baboe en het verdriet dat daaruit voortvloeit. Dankzij de vriendschap met Sohrab, de gesprekken met familieleden en ontmoetingen met andere Iraniërs, leert Darius een hoop over zichzelf en voelt hij zich langzaam meer verbonden met zijn familie en zijn moederland. Dat zorgt er niet voor dat alles ineens oké is, maar hij ontdekt wel dat het prima is om je niet altijd oké te voelen.

Gebalanceerd verhaal voor ervaren lezers

Het verhaal wordt chronologisch verteld, maar tussen de hoofdstukken bevinden zich af en toe een kleine tijdssprong. Daarnaast wordt niet alles in het verhaal expliciet uitgelegd. Hierdoor leest het verhaal soms wat fragmentarisch en moet de lezer hier en daar zelf invullen wat er is gebeurd op basis van de informatie waar hij over beschikt. Een minder ervaren lezer zal hier tijdens het lezen tegen aan lopen, waardoor dit boek met name geschikt is voor leerlingen die graag lezen en op zoek zijn naar verdieping.

Er is voldoende om over na te denken en te praten tijdens en na het lezen van dit boek. Onderwerpen zoals de depressie van Darius en de eenzaamheid die daarmee gepaard gaat en hoe het is wanneer je ouders uit verschillende culturen komen en pas na jaren je Iraanse familie te ontmoeten. Dit alles is goed in balans, wat dit boek tot een rijk verhaal maakt voor jongeren die geïnteresseerd zijn in onderwerpen als depressie, bijzondere vriendschappen en culturele achtergronden en verschillen.

Over het boek

Titel: Darius de Grote is niet oké
Auteur: Adib Khorram
Vertaald door: Tjalling Bos
Uitgever: Gottmer
Jaar van uitgave: 2019
Aantal pagina’s: 308
Ook verkrijgbaar als e-book.

Deel dit bericht